صفحه نخست     نورافشانی هوایی   | نورافشانی زمینی   | اجرای مراسم آتش بازی  | صفحه اینستاگرام

  http://shopfirework.ir/images/norafshani-instagram.png http://shopfirework.ir/images/norafshani-telegram.png

تاریخچه و حقایقی درباره ی باروت

باروت و یا پودر سیاه ، یکی از اختراعات تاریخ ساز و مهم ، و البته تصادفی در علم شیمی است . اگرچه از باروت به عنوان یک ماده ی منفجره یاد می شود ، استفاده ی هدفمند و صحیح از آن می تواند مفید و موثر واقع شود . باروت در قرن 9 میلادی در چین ، توسط کیمیاگران چینی ساخته شد . بر خلاف داستان ها و افسانه های چینی ، از باروت فقط برای آتش بازی استفاده نشده است . بلکه از همان زمان اختراع باروت ، در ارتش و برای بهره برداری های جنگی مختلف از آن استفاده شده است . در نهایت ، راز ساخت این سلاح در قرون وسطا به سایر کشور ها و ارتش ها نیز راه پیدا کرد . کشف باروت : کیمیاگران چینی قرن ها برای کشف اکسیر حیات برای نامیرا شدن انسان تلاش کردند . اما این تلاش ها چندان هم بی نتیجه نماندند و یکی از اکتشافات جانبی آن ها ، کشف پتاسیم نیترات بوده است . در زمان سلسله ی تانگ در چین ، کیمیاگری که نام آن در طول تاریخ از کتاب ها و ذهن ها حذف شده است ، اقدام به آزمایش عجیبی کرد . او شروع به ترکیب کردن 75 واحد پتاسیم نیترات ، 15 واحد زغال چوب و 10 واحد گوگرد کرد . در عین شگفتی ، این ترکیب به کشف اکسیر حیات نشد ختم نشد ، اما منجر به انفجاری با نور ، دود و صدای زیاد و شعله هایی سرکش شد . در طول قرن ها ، این اختراع چینی تاثیر به سزایی بر فرهنگ های مختلف گذاشته است . اختراعاتی مانند کاغذ ، قطب نمای مغناطیسی و پارچه ی ابریشمی نیز از چین به کشور های دیگر رفته است ، اما هیچکدام به اثر گذاری باروت نبوده است . باروت چیست ؟ مواد تشکیل دهنده ی اولین باروت شامل گوگرد ، زغال چوب و پتاسیم نیترات بوده است . زغال چوب به طور سنتی از درخت های بید ساخته می شدند ، اما از چوب درختانی مانند درخت انگور ، بلوط ، کاج و ... نیز برای ساختن زغال چوب نیز استفاده می شده است . زغال چوب تنها ماده ی سوختنی و قابل احتراق در باروت نبوده است . از شکر نیز در ترکیبات باروت و بسیاری از وسایل آتش بازی و نورافشانی استفاده شده است . هنگامی که همه ی مواد در دقت کامل با یکدیگر ترکیب می شدند ، ترکیب حاصله پودری سیاه رنگ بود که به اصطلاح سنگ مار " serpentine " نامیده می شد . این ترکیبات ، تمایل ترکیب بسیار بالایی را داشتند و از این رو ساختن باروت ، یک کار کاملا خطرناک محسوب می شد . سازتدگان باروت در گذشته ، با اضافه کردن آب ، شراب و مایعات به ترکیب خود ، سعی بر کاهش خطرسازی این ماده داشتند و در غیر این صورت ، تنها یک جرقه کوچک می توانست به یک انفجار و آتش بزرگ ختم شود . زمانی که این پودر سیاه رنگ با یک مایع ترکیب می شد ، آن ها به توپ های کوچکی ( گلوله ) تبدیل می کردند و سپس به آن ها اجازه می دادند تا خشک شوند . باروت چگونه کار می کند ؟ به طور خلاصه می توان گفت پودر سیاه متشکل از یک ماده ی سوختنی و قابل اشتعال (زغال چوب و یا شکر ) ، یک اکسید کننده ( پتاسیم نیترات ) و گوگرد برای تعدیل و ثابت ماندن واکنش بوده است . کربن موجود در زغال چوب با اکسیژن ، ترکیبی به نام کربن دی اکسید به علاوه ی انرژی را آزاد می کند . اگر عامل اکسید کننده را از این ترکیب حفظ کنیم ، سوختن آن می تواند مانند آتش گرفتن چوب به آرامی اتفاق بیفتد و واکنش کند صورت می پذیرد . کربن در آتش باید برای سوختن ، اکسیژن از هوا بگیرد . اما این اکسیژن برای سوختن آن ممکن است کافی نباشد و باعث خاموش شدن آن شود . وجود پتاسیم نیترات در باروت برای همین است. در هنگام واکنش پتاسیم نیترات در معرض حرارت ، اکسیژن آزاد می شود و این اکسیژن اضافی می تواند به شدت بیشتر آتش باروت کمک کند . هم چنین بر اثر ترکیب پتاسیم نیترات ، گوگرد و کربن با یکدیگر ، مواد حاصله شامل نیتروژن ، گاز کربن دی اکسید و پتاسیم سولفید خواهد بود . گاز های منفجره مانند نیتروژن و کربن دی اکسید ، عملیات های انفجاری در باروت را بر عهده دارند . باروت در زمان انفجار ، تمایل زیادی به تولید دود زیاد دارد ، از این رو در جنگ های قدیم ، صحنه ی نبرد را با دود زیاد آن برای کاهش دید دشمنان می پوشاندند . امروزه با افزایش تکنولوژی به کار رفته در ساخت باروت ، در زمان سوختن آن شاهد تولید دود بسیار کمتری هستیم .

http://shopfirework.ir/templates/nw-norafshani/images/boot.jpg